Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/30151 K.2016/11332

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükme yönelik üst Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

a)Sanığın tüm aşamalarda yüklenen suçları işlemediğini savunması karşısında, sanığın savunmasının aksine, yüklenen suçları işlediğine yönelik, mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

b)Kabule göre de;

Sanığın kavuşturma aşamasında mali olanaklardan yoksun olduğunu belirterek kendisine müdafii atamasını talep etmesi üzerine mahkemece Baro'ya yazı yazılmak suretiyle avukat görevlendirildiği, ancak ilerde haksız çıkması durumunda müdafii ücretine hükmedileceğine illişkin yasal ihtaratta bulunulması gerektiği halde bu ihtarat yapılmadan yazılı şekilde zorunlu müdafii ücrretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,