Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/3020 K.2015/2793

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık M.. Y.. müdafiinin işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 116/4 maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık M.. Y.. müdafiinin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazları ile sanık T.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Adli Tıp Kurumu Trabzon Grup Başkanlığı tarafından sanık T.. Ç.. hakkında düzenlenen 23.03.2012 tarihli raporda "psikotik bozukluk hastalığı mevcut olan kişinin cezai ehliyetinin bulunmadığının" belirtilmesi karşısında, sanığın 03.01.2012 tarihinde işlediği iddia edilen fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Müştekinin yargılama aşamasında alınan beyanında bir miktar para haricinde marketinden çalınan diğer eşyaların iade edildiğini beyan ettiği anlaşılmakla, kısmi iade nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için müştekinin rızasının olması gerektiği gözetilmeden ve müştekiden rıza gösterip göstermediği sorulmadan 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddesi uyarınca indirim yapılması; kabule göre de, aynı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin ikinci fıkrası da dikkate alındığında indirim oranının ½’den fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Hırsızlık suçunun gece vakti (03:00) işlendiğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

d) 03.01.2012 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 02.01.2012 olarak gösterilmesi,

e) Sanık T.. Ç.. hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken, suçun birden fazla kişi ile birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 116/4 maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasının aynı Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

f) Kabule göre de;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık T.. Ç.. hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,