Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/30752 K.2016/9292

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle,hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE ;

2)Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun etrafı tel örgüyle çevrilmek suretiyle muhafaza altına alınan yerden suç konusu eşyaları çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç niteliğinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulması, her iki fıkrada öngörülen ceza miktarının aynı olması nedeniyle sonuca etkisi olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

hakkında, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,