Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/30770 K.2017/347

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Zararın hırsızlık konusu olan araçta meydana geldiği, mala zarar verme suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde mahkumiyet kararı verilmesi yasaya aykırı olup bu suç yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulmasının mahallinde değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mağdurun yargılama aşamasında; otomobilin kapılarını kilitlemeden park ettiğini beyan etmesi ve 04/09/2011 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre aracın kontak kısmında herhangi bir zorlama, hasar izi olmaması; sanığın ise kaçarken araç üzerinde bulunan kontak anahtarını yol kenarına attığını savunması karşısında; mağdura anahtarı kontak üzerinde veya aracın görünen bir yerinde bırakıp bırakmadığı sorulup sonucuna göre sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyan; “haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit aksamına zarar vermeden kilidi açmak suretiyle” işleyip işlemediği hususu tartışılmadan aynı kanunun 141/1 maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,