Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/30994 K.2015/5315

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I- Hükümlü hakkında müşteki Ali'ye karşı işlediği hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, II- Hükümlü hakkında müştekiler Musa ve Ziya'ya karşı işlediği hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, 5237 sayılı TCK'nın 141/1 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu,

sanığın gece vakti temyiz dışı sanık Şemsettin ile birlikte müştekilerin işyerlerine kapı kilitlerini kırıp hırsızlık suçunu işleyerek ve yer göstermek suretiyle çalınan eşyaların kısmen iadesini sağlamaları şeklindeki eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 168/4. (müştekilerin rızası olduğu taktirde), maddeleri ile birlikte aynı Kanun'un 116/1-4, 119/1-c. maddesinde düzenlenen geceleyin birden fazla kişiyle işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarını oluşturacağı, 765 sayılı TCK'nın sırasıyla 493/1, 522, 59/1, 81 ve 5237 sayılı TCK'nın sırasıyla 142/1-b, 143/1, 168/4 (müştekiler çağırılarak rızaları olduğu taktirde), 62/1, 116/1-4,

119/1-c, 62/1 maddeleri uyarınca uygulama yapılıp, her iki yasaya göre denetime olanak