Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/31046 K.2015/5446

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık. hakkında müşteki sanık ...’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Duruşmada davaya katılmayan müşteki sanık ...’in vekilinin, sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin, kurulan hükmü temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki sanık...’e yönelik (hükümde sehven...’e yönelik yazılmış) kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sanık.. hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin, müşteki sanık ..’ün temyiz talebi üzerine incelenmesinde;

Sanık ...’ün yokluğunda hükmolunan 04.12.2008 tarih ve 2007/436-2008/888 sayılı hükmü, 09.02.2009 tarihinde tebliği üzerine, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra 17.02.2009 tarihinde temyiz eden müşteki sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık... hakkında hüküm kurulurken tahrik nedeni ile indirim yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesi yerine 86. maddesi olarak yazılması, hükmün gerekçesinde madde numarası doğru gösterildiği de dikkate alındığında mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan dur... ve ... hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

... ve ...’ün saldırmaları üzerine sanıkların belirtilen eylemleri işlediğinin kabul edilmiş olmasına göre sanıklar hakkında tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,