Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/31147 K.2017/3914

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz dışı sanık ... ile birlikte müştekinin evine ellerinde bohça ile gelerek yemek yedikleri, daha sonra sanık ...'nin evde büyü olduğunu söyleyerek bilezikleri çıkart bana ver bunlara besmele okuyup dua edip yastığın içine koyacağım diyerek müşteki ...'dan altınları istediği,

sanığın da altınları tülbente koyup tekrar müştekiye iade ettiği, sonrasında da müştekilerden tülbentteki altınları alarak bunları yatak odasına kilitliyorum bir saat sonra kilidi açın, tülbenti de açın büyü bozulsun diyerek evden ayrıldıkları, bir süre sonra müştekilerin kapıyı zorlayarak açıp odaya girdikleri ve altınlarının yerinde olmadığını gördükleri, bu şekilde gerçekleşen eylemde sanığın hileli söz ve davranışlarla müştekilerin dini duygularını istismar ettiği, müştekilerden haksız menfaat sağladığı anlaşılmakla;

sanığın eyleminin bu niteliği itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekebileceği ve bu suçla ilgili davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak suçu da üst mahkemede değerlendirilmek üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla esasa ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması,