Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/31387 K.2017/5851

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Mağdur ...'a ait ... plakalı otomobilin 06/02/2012 tarihinde İstanbul ilinden çalındığı olayda, sanıkların yüklenen hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını işlemedikleri yönündeki savunmalarının aksini gösterir, çalınan otomobile ait şanzımanın 21/10/2012 tarihinde Şanlıurfa ilinde sanık ...'dan ele geçirilmesi,

sanık ...'ın ifadesi üzerine ulaşılan sanık ...'ın söz konusu şanzımanı satın aldığını söylemesinden başka yüklenen suçlardan mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delillerin neler olduğu tartışılıp denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde gösterilmeden, sanıkların hırsızlık olarak kabul edilen eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde tanımlanan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturup oluşturmadığı da tartışılmadan yeterli olmayan gerekçeyle hırsızlık suçundan yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Kabule göre de,

Mağdur ...'a ait ... plakalı otomobilin 06/02/2012 tarihinde İstanbul ilinden çalındığı olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21/01/2014 tarihli ve 2013/2-686 E., 2014/19 K. sayılı kararında belirtildiği gibi mala zarar verme suçunun konusu ile hırsızlık suçunun konusunun aynı taşınır mal olması halinde, ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilmemesi gerektiği, ancak hırsızlık eylemi gerçekleştirilirken suça konu mal dışında bir başka eşyaya zarar verilmiş ise, mala zarar verme suçunun oluşacağı, somut olayda iddia olunan hırsızlık suçunun işlendiği sırada başka bir eşyaya zarar verildiğine dair delil bulunmadığı,

eğer çalınırken otomobile zarar verilmiş ise, bu eylemin sadece hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan başka mala zarar verme suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,