Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/31848 K.2014/25660

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre; müştekinin kovuşturma aşamasında huzurdaki sanık ...'i teşhis ederek olay günü diğer sanık ...'ın sürekli konuşup ilgisini dağıtarak kendisinden, vermediği 100.00 TL'nin üzeri olarak 93.00 TL aldığını ve bu sırada diğer sanık ...'in de iş yerindeki telefonlara bakarak diğer çalışan kişiyi oyaladığını söylemesi,

sanık ...'in olaydan 3 ay sonra aynı iş yerindeki aynı yöntemle bu kez dosya dışı başka bir akrabası ile başvurduğu sırada durumdan şüphelenen iş yeri çalışanı tanık ...'ın durumu fark etmesi üzerine eylemlerini tamamlayamadan ayrılmaları sonrası tanığın polise haber vermesi ve sanığın verilen eşgal üzerine aynı gün yakalandığında sözlü olarak dosyaya konu olayla ilgili olarak tırnakçılık yaptıklarını kabul ettiğinin 24/05/2010 tarihli olay,

yakalama araştırma ve sözlü görüşme tutanağı ile tespit edilmesi ve kovuşturma aşamasında dinlenen tutanak tanıklarının da tutanak içeriğini doğrulamaları karşısında mahkemenin kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmayıp tebliğnamedeki sanık ...'in eyleme ne şekilde katıldığının açıklanmadığına yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, ancak sanığın müştekinin çalıştığı iş yeri içerisinde gerçekleştirdiği eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

yine yukarıda belirtildiği şekilde sanık ...'ın diğer sanık ... ile önceden verdikleri karar uyarınca suça doğrudan katıldığı ve bu nedenle hakkında 5237 sayılı TCK.'nın 37/1.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile aynı Yasa'nın 39/2-c maddesi ile uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.