Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/31864 K.2015/2943

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocukların yaşı nedeniyle indirim yapılırken hüküm fıkrasına uygulama maddesinin TCK’nın 31/2 maddesi yerine 31/3 olarak yazılması,

2- 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda uygulanma koşulları oluşmadığı halde verilen cezada TCK'nın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması,

3- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Hükmün verildiği oturumda hazır olan suça sürüklenen çocuk müdafiine esas hakkındaki savunması ve son sözü sorulmadan karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 216/3. maddesine aykırı davranılması,