Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/31876 K.2017/4456

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-) Sanık ... müdafiinin temyiz istemi hakkında yapılan incelemede;

Gerekçeli hükmün sanığın ... ilinde istinabe mahkemesinde ifadesinin alınması sırasında müdafii olarak atanan Av. ...'e tebliği üzerine kararın adı geçen müdafii tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği ancak sanığın istinabe mahkemesi olan Türkeli Asliye Ceza Mahkemesinde alınan son savunmasında ise müdafii isteminin bulunmadığını beyan etmesi ve sanığa müdafii atanmasının da zorunlu olmadığı gözetildiğinde, ayrıca, sanık ...'e 21.07.2014 tarihinde gerekçeli kararın tebliğine rağmen sanığın herhangi bir temyiz isteminde de bulunmadığı anlaşıldığından; sanığa daha önce ... ilindeki istinabe mahkemesinde görevlendirilen müdafiinin temyiz yetkisinin bulunmadığı nazara alındığında temyize hakkı olmayan Av. ...' ün temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-) Sanık ...'nun katılan ... İnş. Malz. Tic. Ltd. Şti.'ye karşı gerçekleştirdiği eylem yönünden kurulan mahkumiyet hükmüne dair temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan şirketin banka hesabına internet yoluyla erişim sağlanarak olay günü saat 14.51'de 4.000,00-TL paranın ve saat 14.58'de 1.550,00-TL paranın katılan şirketin hesabından EFT ve havale yoluyla çekilmesi şeklinde gerçekleşen eylemde, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III-) Sanık ...'nun mağdur ...'ya karşı gerçekleştirdiği eylem yönünden kurulan mahkumiyet hükmüne dair temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, olay günü saat 14.58'de önce katılan şirketin banka hesabından 1.550,00 TL parayı mağdur ...'nun aynı bankadaki hesabına aktardığı, sonrasında, daha önceden banka hesap ve kullanıcı bilgileri ile şifre bilgilerini ele geçirdiği mağdurun banka hesabından aynı tutardaki 1.550,00 TL parayı saat 15.21'de kendi hesabına aktarması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın mağdur ...'ya karşı gerçekleştirdiği eylemin 5237 sayılı TCK'nın 244/2. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden hatalı değerlendirme ile sanık hakkında aynı Kanun'un 142/2-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,