Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/32064 K.2016/12019

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki tarafından sokağa park edilen aracın, düz kontak yapılarak çalınması biçimindeki eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin 1. cümlesinde "Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında" işlenmesi biçiminde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1 maddesiyle uygulama yapılması, ayrıca kullanma hırsızlığı suçunun oluşabilmesi için geçici yararlanma amacıyla alınan aracın kısa bir süre kullanıldıktan sonra sahibine geri verilmesi veya kolaylıkla bulunabileceği bir yere bırakılması,

henüz bırakılmamış ise geri verilmek üzere alındığının açıkça anlaşılması ve iade amacının araç alınırken mevcut olması gerektiği, dava konusu olayda ise; oluşa ve dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun, yanında temyiz kapsamı dışındaki diğer suça sürüklenen çocuk ile birlikte suça konu aracı düz kontak yapmak suretiyle çalması şeklinde gerçekleştirdiği hırsızlık olayında, suça sürüklenen çocuğun, kaza yapması nedeniyle araçta meydana gelen zarar sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında, kullanma hırsızlığının unsurları bulunmadığı gözetilmeden, hükmolunun cezadan,

5237 sayılı TCK'nın 146/1 maddesi uyarınca indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.