Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/32174 K.2015/27

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlünün yokluğunda verilen 26.03.2002 tarih ve 1999/115 esas sayılı kararın bildirdiği adresine tebliği üzerine adreste başka birinin ikamet ettiği ve muhtarlıkta da kaydının bulunmadığından bahisle iade edilmesi üzerine mahkemece hükümlünün mernis adresi araştırılmadan ve daha önce kanunun gösterdiği usullere göre herhangi bir tebligat yapılmayan aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligatın geçersiz olduğu gibi ,hükümlünün 01.11.2001 tarihli talimat yoluyla alınan son savunmasında başka bir suçtan ... .. ....

Cezaevinde bulunduğu ve bu durumun mahkemece bilindiği halde yokluğunda verilen 26.03.2002 tarih ve 1999/115 esas sayılı hükmün son savunmasında bildirdiği adresine tebliğ edilmediğinden hükümlüye yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve geçersiz sayılması gerektiğinden hükümlünün öğrenme üzerine yaptığı 26.03.2002 tarihli karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın temyiz dışı diğer sanıklar .. ve .. ile birlikte geceden sayılan zaman diliminde şikayetçilere ait araçların muhkem nitelikte ve kilitli vaziyetteki araçlarının kapılarını zorlayarak açıp, şikayetçilere ait eşyaları çalmak biçiminde gerçekleşen eylemine uyan 765 sayılı TCK.nın 493/1-son , 522, 102/3. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 66/1-d, 67/4, 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3.madeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa

hükümlerinin sanık yararına olması ve kararın verildiği 26.03.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar aynı Yasa'nın 102/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık dava zamanaşımı sürenin geçmiş bulunması,