KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/3343 E., 2015/3939 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2015
- Tebliğname No
- 2 - 2012/181264
- Mahkemesi
- Ankara 1. Çocuk Mahkemesi
- Tarihi
- 28/05/2012
- Numarası
- 2011/240 (E) ve 2012/335 (K
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, II- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu, ancak; herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, konut dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve suça sürüklenen çocuğun kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında;
suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “Şartları oluşmadığından suça sürüklenen çocuk hakkında hakkında 5395 sayılı ÇKK'nın 23., CMK'nın 231. maddenin uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/3343, K. 2015/3939, 26 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama