Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/33538 K.2017/5771

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında müştekiye ait marketten 2 paket bebek bezini çalma suçundan Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesi'ne dava açıldığı, 15 gün sonra yine aynı müştekiye ait marketten şampuan alarak poşete koyduğu sırada görevliler tarafından görülerek müdahale edilmesi üzerine sanığın bıçak çekmesi nedeniyle hırsızlık ve silahla tehdit suçlarından ayrıca dava açıldığı ve Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/150 E- 2013/243 K sayılı kararıyla eylemlerin hırsızlığa teşebbüs ve tehdit suçu olarak nitelendirilerek mahkumiyet hükmü kurulduğu,

hükümlerin temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 24.02.2016 tarih ve 2014/23513 E, 2016/2969 K sayılı ilamıyla hükümlerin onanmasına karar verildiği, oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında yakın tarihlerde müştekinin yetkilisi olduğu marketten gerçekleştirdiği hırsızlık eylemleri nedeniyle tek hüküm kurulup kurulan bu hükümde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmakla.

Dairemizce onanmasına karar verilen Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/150 Esas sayılı dosyası getirtilip dosya arasına alınarak; sanığın aynı müştekiye karşı yakın tarihlerde gerçekleştirdiği eylemlerinden dolayı 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi de uygulanarak tek bir mahkumiyet hükmü kurulması ancak Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/150 Esas sayılı dosyasındaki ceza miktarları mahsup edilerek sanık hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik ve yetersiz inceleme ile yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.05.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Malın değerinin az ya da çok olması, 5237 sayılı TCK'nın 61/1.maddesine göre temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olmakla birlikte, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının aynı Kanun'un 145.maddesinde de özel olarak düzenlenmesi kanun koyucunun hırsızlık suçlarında malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

145.maddenin gerek ilk şekli gerekse de değiştirilmiş şekli hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını esas almaktadır. 145.maddeye göre faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin suç tarihindeki ekonomik koşullara göre az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3.maddesinde de öngörüldüğü üzere "işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde belirlemelidir.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise, malın değerinin azlığı yanında suçun işleniş şekli ve özelliklerinin de dikkate alınması gerekir. 145.maddenin uygulanması sırasında hakime geniş takdir hakkı tanınmış olup, hakim bu hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayda; sanığın şikayetçinin yetkilisi olduğu marketten bilinen değeri itibarıyla, değeri az olan 2 adet bebek bezini çaldığı, bu eylemden 15 gün sonra da Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17.05.2013 gün 2013/150-243 Esas - Karar sayılı ilamı ile mahkum olup Dairemizin 24/02/2016 tarih 2014/513 E. , 2016/2969 K. Sayılı ilamı ile onanan dosyasında yine bilinen değeri az olan 3 adet şampuanı çalmaya kalkışırken yakalandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de,

hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145.maddesi uyarınca sanık hakkında hükmolunan cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekçesiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/09/2015 gün ve 2015/13-103 esas, 2015/299 karar sayılı ilam ile, 09/05/2017 günlü olup henüz karar yazımı aşamasında bulunan kararında da değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145.maddesinin uygulanması gerektiği kabul edilmiştir.