Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/33723 K.2015/8971

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda karar verilen sanık M.. İ..'nin öncelikle duruşmada kendisinin bildirdiği adresine tebligat yapılması gerekirken, mernis adresine çıkartılan ve merniste kayıtlı olan adresten taşındığı şerhi ile muhtara teslim edilmek suretiyle yapılan tebligat işlemi geçerli olmayacağından sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozma kararına uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Kasten işlemiş oldukları suçtan hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,