Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/33782 K.2017/5050

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanığın yüklenen suçları işlemediğine dair savunmasının aksini gösterir, tanık ... ile tanık ...'in, katılan ve müştekinin işyerine yakın başka bir işyerinden aynı tarihte çalınan cep telefonunu sanıktan aldıklarına dair ifadelerinden başka mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delillerin neler olduğu tartışılıp denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde gösterilmeden yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde delil olarak gösterilen, sanığın çalıp tanık ... ile tanık...'e verdiği cep telefonuyla ilgili dava dosyasının incelenip hükme esas alınan delillerle ilgili kısımlarının 2010/153 Esas sayılı dava dosyasına konulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 209/1. maddesine aykırı davranılması,

b- Dosya kapsamına göre, sanığın yüklenen suçları geceleyin işlediğinin sabit olmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gündüzleyin işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 143/1. ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

c- Mağdur ...'un suça konu cep telefonunu tamir edilmesi için müşteki ...'na verdiği, telefonun adı geçenin telefon tamiri yaptığı ve aksesuarları sattığı işyerinden çalındığının anlaşılması karşısında, sanığın, suça konu cep telefonunun hırsızlık yapılan işyeri sahibinden başka bir kişiye ait olduğunu bildiğine dair delillerin neler olduğu tartışılıp denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde gösterilmeden yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

d- Müşteki ...'na karşı işlenen mala zarar verme suçundan kurulan hükümde, temel ceza belirlenirken uygulanan kanun maddesinin “151/1” yerine “116/4” olarak yazılması,

e- Müşteki ...'na karşı işlenen mala zarar verme suçundan hükmolunan hapis cezasının süresi, 5237 sayılı TCK'nın 50/1. maddesinin uygulanmasına engel oluşturmadığından, söz konusu maddenin uygulanıp uygulanmayacağının aynı kanun maddesinde, “suçlunun kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler” olarak gösterilen ölçütlere göre değerlendirilerek Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerekirken, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin “kanunen yer olmadığı ve şartları oluşmadığı” biçiminde yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,