Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/34047 K.2017/5984

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ...'nin, 5237 sayılı TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca işlediği iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme, suça sürüklenen çocuk ...'in iş yeri dokunulmazlığını bozma fiilinin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadıkları veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma fiilinin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınmadığı, hırsızlık suçu yönünden ise; ...

Şehir Hastanesi tarafından hazırlanan 28/09/2012 tarihli raporda “hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiğinin” saptandığının, sosyal inceleme raporunda ''....olgunluk düzeyinin gerisinde olduğu, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yaşına göre yeterince gelişmediğinin" belirtilmesi karşısında;

her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak, hırsızlık suçu yönünden düzenlenen iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,