Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/34365 K.2015/8743

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından verilen 11/06/2010 tarih ve 2009/ 518 Esas – 2010/ 317 Karar sayılı mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine iadesine karar verildiği, 28/07/2012 günlü iade kararının yalnızca elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurularının geçerli olduğu belirlenerek, sanık tarafından iade sonrası elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan verilen 12/12/2013 tarihli karar ile mühür bozma suçundan 11/06/2010 tarihli karara yönelik yapılan temyiz itirazlarının birlikte incelenmesinde;

1- Mühür bozma suçu ile ilgili olarak. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu,

ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı ve mühür bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilmeden, adli sicil kaydına göre geçmişte sabıkası bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken, “Sanık kaçak elektrik bedelini ödemediğinden” biçimindeki, dosya içeriğine de uygun düşmeyen,

yetersiz ve yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Karşılıksız yararlanma suçu ile ilgili olarak; katılan kurum tarafından kaçak kullanım bedelinin 20.006,60 TL olarak bildirildiği halde, dosya içerisindeki bilirkişi raporu ile kurumun gerçek zararının, vergisiz ve cezasız olarak normal tarifeye göre toplam 8.212,3 TL olarak hesaplandığının anlaşılması karşısında; sanığa “şikayetçi kurumun bilirkişi tarafından hesaplanan 8.212,3 TL tutarındaki zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin usulüne uygun olarak bildirimde bulunularak,

makul bir süre verilip sonucuna göre hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,