Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/34600 K.2015/2459

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere 5271 sayılı CMK'nın 149, 150.maddeleri uyarınca, şüpheli veya sanığın soruşturma ve kovuşturmanın her evresinde müdafi talep edebileceği gibi şüpheli veya sanık on sekiz yaşını doldurmamış ya da sağır, dilsiz veya kendini savunamayacak durumda malul olursa, ayrıca sanık hakkında alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçtan dolayı yargılama yapılıyorsa istemi aranmaksızın müdafii atanacağı, kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda,

zorunlu müdafie yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafi sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa da; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği, somut olayda uyarlama yargılaması sırasında hükümlü H..

T..'e 5271 sayılı CMK’nın 150/3.maddesi gereği Av. B.A zorunlu müdafi olarak atandığı, ancak hükümlü Hasan'ın kendisine zorunlu olarak bir müdafi atandığından haberinin olmadığı, yokluğunda verilen 13.11.2013 tarihli kararın hükümlü Hasan'a tebliğ edilmediği ve zorunlu müdafii olarak görev yapan Av. B.A kararı temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında. 13.11.2013 tarihli tarihli mahkumiyet kararının, mahkemeye bildirdiği en son adresinde hükümlü H..

T..'e usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi, zorunlu müdafii Av. B.A tarafından yapılan temyiz başvurusunu kabul edip etmediği