Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/34718 K.2017/5803

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'ün soruşturma aşamasındaki 24/08/2012 tarihli beyanında “şahsı tekrar görsek tanır ve teşhis edebiliriz, çünkü kovalarken bayağı yaklaşmıştık, aramızda 5-6 m. mesafe kalmıştı” dediğinin, yine 24/08/2012 tarihli teşhis tutanağına göre kendisine gösterilen 7 adet fotoğraf içerisinden suça sürüklenen çocuğu teşhis ettiğinin, teşhis edilecek fotoğraflar arasında yer almıyor olabileceği hatırlatılarak ikinci kez teşhis etmesi istendiğinde “ben yanılmıyorum, kendisini tam ve kesin olarak teşhis ettim” dediğinin, 10/06/2013 tarihinde talimatla alınan beyanında “karakolda resim gösterdiler orada teşhis yaptık,

teşhisten eminiz” dediğinin anlaşılması karşısında katılanın aşamalarda değişmeyen anlatımları, suça sürüklenen çocuğa suç atmasını gerektirecek bir nedenin bulunmadığı gözetildiğinde, oluşa ve dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğinin sabit olması karşısında sübut bulan suçtan mahkumiyeti gerekirken yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,