Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/34794 K.2017/6134

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hapisten çevrili adli para cezasının temyizi mümkün olduğundan, tebliğnamedeki “temyiz isteminin reddine” dair düşünceye katılınmamış, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

27/10/2010 tarihli tutanaktan suça sürüklenen çocuğun, hırsızlık olayının gerçekleştiği gün, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile kolluk görevlilerine müracaat ederek, diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte hırsızlık yaptıklarını söyleyip, ellerinde bulunan 2 paket sigarayı kolluk görevlilerine teslim ettikleri, suça sürüklenen çocuk ...'un ablası ...'ın da soruşturma aşamasında kendilerinde kalan sigaraları ve bozuk paraları müştekiye iade ettikleri, 06/05/2010 tarihli duruşmada “diğerlerinin de ailesi ile birlikte gidip müştekinin zararlarını karşıladıklarını” söylediği,

müştekinin 01/04/2010 tarihli celsede “zararının karşılandığını, şikayetçi olmadığını” beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, müştekiden zararının hangi aşamada giderildiği sorularak, zarar soruşturma aşamasında karşılanmış ise TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca öncelikle kısmi iade nedeniyle müştekiye etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığının sorulması ve rızasının olması halinde TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanması, rızasının olmaması halinde ise TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,