Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/34844 K.2017/5219

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa ait adli sicil kaydına konu ve tekerrüre esas olan en ağır cezaya ilişkin Ceyhan Sulh Ceza Mahkemesinin 06.05.2009 tarih ve 2008/1227 E.- 2009/552 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerekirken, suç tarihinden sonra kesinleştiği için tekerrüre esas olmayan ve Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin yerine sehven Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi şeklinde yazılan 17.07.2008 tarih ve 2007/608 E.- 2008/575 K. sayılı ilamı tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “Sanığın Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinden almış olduğu 2007/608 esas, 2008/575 karar sayılı ve 10.12.2012 tarihinde kesinleşen ilamı tekerrüre esas kabul edilerek TCK’nın 58/6-7.maddesi uyarınca sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine

göre çektirilmesine, cezanın infazından sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “Sanığın adli sicil kaydına konu Ceyhan Sulh Ceza Mahkemesinin 06.05.2009 tarih ve 2008/1227 E.- 2009/552 K. sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi gereğince sanığa hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

a) Dosya içeriğine ve anlatımlara göre; sanığın mağdurun ikamet ettiği apartmanın birinci katında bulunan dairesine atık su borusu ve balkon demirlerinden tırmanarak içeri girip, suça konu telefonu aldığı sırada mağdur tarafından yatak odasında yakalanması karşısında; hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı dikkate alınarak TCK’nın 35/2. maddesi gereği uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığa ait adli sicil kaydına konu ve tekerrüre esas olan en ağır cezaya ilişkin Ceyhan Sulh Ceza Mahkemesinin 06.05.2009 tarih ve 2008/1227 E.- 2009/552 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerekirken, suç tarihinden sonra kesinleştiği için tekerrüre esas olmayan ve Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesinin yerine sehven Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi şeklinde yazılan 17.07.2008 tarih ve 2007/608 E.- 2008/575 K. sayılı ilamı tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,