Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/34910 K.2015/3796

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I-) Sanık Ö.. Ş.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 42/1.maddesinin “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenlemesi karşısında, eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtayın ilgili ceza dairesine ait olduğu, bu nedenle öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla; mahkemenin eski hale getirme isteminin kabulüne dair 14.08.2012 tarihli ek kararının hukuken geçersiz olduğu,

sanığın yokluğunda verilen karara ilişkin tebligat evrakı, Tebligat Kanunu'nun 16.maddesi uyarınca aynı konutta oturan sanığın ablasına tebliğ edilmiş ise de, Seyhan Askerlik Şubesi Başkanlığı'nın 31.07.2010 tarihli yazısına göre sanığın 09.01.2012 tarihinde askere sevk edildiği,

tebligat işleminin yapıldığı 18.01.2012 tarihi itibariyle sanığın askeri şahıslardan sayıldığının anlaşılması karşısında, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 14.maddesine aykırı olarak sanığın ablasına yapılan tebligat işlemi geçersiz olduğundan, haklı bir nedene dayanan eski hale getirme isteminin kabulüne karar verilerek ve sanık müdafiinin 24.07.2012 tarihindeki temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mağdurun anlatımlarına ve dosyada bulunan tutanaklara göre 17.07.2010 tarihinde suçun işlendiği gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak 10.07.2010 tarihinin yazılmış olması, mahallinde düzeltilme olanağı bulunan bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, II-) Sanık N.. A.. hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1.maddesinde “altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası” yaptırımlarının her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörü len adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1.maddesi gereğince alt sınırın 5 gün olduğu;

somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karar verildiği ve bu karar doğrultusunda suçun kanuni tanımında öngörülen hapis cezası alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezasının gün biriminin alt sınırının 5 gün olduğu gözetilmeden 120 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1.maddelerine aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,