Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/35587 K.2016/17575

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yokluğunda verilen 26/06/2012 tarihli mahkumiyet hükmünün, sanığın duruşmada bildirdiği Fatih Mahallesi, .... Sarnıç-Gaziemir/İzmir şeklindeki bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı ancak muhatabın taşındığı gerekçesiyle iade edildiği anlaşılmakla, sanığın UYAP'ta kayıtlı Göksu Mahallesi, ....olan mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2 . maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, yine bilinen en son adresine aynı Kanun'un 35. maddesine göre 11/09/2011 tarihinde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu ve sanığın öğrenmeyle verdiği 19/12/2013 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 saylı CMK’nın 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de,

hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerine bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi,