Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/36004 K.2017/6056

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın taksitlendirmeye ve lehe hükümlerin uygulanmasına dair talebinin bulunmadığının anlaşılması karşısında hükmedilen adli para cezasının takksitlendirilmemesinde ve 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesindeki düzenleme karşısında; hükümde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceği hususunun kararda gösterilmemesinde isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanığın gözaltında geçirdiği sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kolluk görevlilerince 12.03.2013 tarihinde düzenlenen tutanak içeriğine göre, dur ihtarına uymayan ve takip sonucu suçun işlendiği 11.03.2013 günü olayın gerçekleşmesinden birkaç saat sonra saat 14:00 sıralarında yakalanan sanığın aracında;

mağdura ait malzemelerin de aralarında bulunduğu hırsızlık konusu malların yanında el feneri, eldiven ve matkap ele geçtiği, sanığın ... isimli şahsın tanıştırdığı açık kimlik bilgilerini ve adreslerini veremediği ... isimli şahıslardan aynı gün saat 07:00 sıralarında malzemeleri aldığını beyan ettiği, sanığın bu savunmasının ... tarafından doğrulanmadığının anlaşılması karşısında sanığın, hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine hayatın olağan akışına uymayan inkara yönelik savunmasına itibar edilip eyleminin suç eşyasını satın alma veya kabul etme olarak nitelendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,