Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/36096 K.2015/1728

Hırsızlık suçundan sanık E.. B..'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143 ve 35/2. maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 58/6.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2013 tarihli ve 2012/285 esas, 2013/234 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 27/10/2014 gün ve 2014/18305-63282 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/11/2014 gün ve 2014/364568 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre sanığın tekerrüre esas alınan Bursa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 14/12/2005 tarihli ve 2004/1114 esas, 2005/1957 sayılı kararı ile yaralama suçundan verilen 586,00 Türk lirası adlî para cezası karar tarihi itibari kesin olduğu cihetle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Yerel mahkemece, sanık E..

B..'nın adli sicil kaydında yer alan Ankara 15.Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2007 gün ve 2006/294, 2007/118 sayılı ilamı tekerrrüre alındığı halde, tebliğnamede Bursa 3.Sulh Ceza Mahkemesinin 14.12.2005 tarihli kesin adli para cezasına ilişkin hükmünün tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle kanun yararına bozma isteminde bulunulmuş ise de, yerel mahkemece tekerrüre esas alınan ilamın kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olması ve adli sicil kaydında yer alan diğer mahkumiyetlerin de suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle,

mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağına ilişkin kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (İSTANBUL) 45.Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 19.03.2013 gün ve 2012/285, 2013/234 sayılı kararın, 5271 sayılı