KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/3614 E., 2014/27454 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2014
- Tebliğname No
- 2 - 2013/206249
- Mahkemesi
- Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 19/04/2013
- Numarası
- 2012/649 (E) ve 2013/194 (K
- Suç
- Karşılıksız yararlanma
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine, vekil duruşmalara katılmamış olsa dahi, tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücretinin sanığa yükletilmesi gerektiği gözetilmeyerek dilekçe yazım ücretine hükmedilmiş olması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığa verilen ceza ertelenirken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 51/2 yerine, 52/2. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun'un Geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, "yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı karar verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi" olduğu değerlendirilip,
anılan Kanun'un Geçici 2. maddesi gereğince; sanığa, kurum tarafından belirlenen kaçak tüketim miktarı ile bilirkişi tarafından belirlenen miktar arasında bariz fark bulunduğundan “şikâyetçi kurumun bilirkişi tarafından cezasız ve vergisiz olarak tespit edilen 1.661,77 TL tutarındaki zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/3614, K. 2014/27454, 20 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama