Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/36595 K.2017/2075

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken 2 yıl 9 ay 22 gün yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 6 ay hapis cezasına, devamla aynı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 4 ay 3 gün yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Daha ağır cezayı içeren Adana 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 29/01/2013 tarih ve 2012/1268E – 2013/139K sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Adana 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 16/04/2013 tarih ve 2013/234E. – 2013/545K sayılı kararının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Adana 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 29/01/2013 tarih ve 2012/1268E – 2013/139K sayılı kararına konu “kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak” suçundan verilen 10 ay hapis cezasına ilişkin kararın mükerrirliğe esas alınmasına, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,