Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/36775 K.2015/517

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-) Sanık G.. Ş..'nın temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesinin “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenlemesi karşısında, eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtayın ilgili ceza dairesine ait olduğu, bu nedenle mahkemece verilen eski hale isteminin reddine dair 15.06.2012 tarihli ek kararın hukuken geçersiz olduğu, esasen sanığın 14.06.2012 tarihli dilekçesindeki temyiz istemi ile ilgili olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmediğinin belirlenmesiyle yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2.maddesine uygun bir biçimde evrakın mahalle muhtarına teslimi suretiyle 30.01.2012 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 14.06.2012 tarihinde hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteğinin ve koşulları bulunmayan eski hale getirme isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-) Sanık M.. G..'in temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesinin “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenlemesi karşısında, eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtayın ilgili ceza dairesine ait olduğu, bu nedenle mahkemece verilen eski hale isteminin reddine dair 04.09.2013 tarihli ek kararın hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen kararın, tebliğ edilmek üzere bilinen en son adresine gönderildiği, işe gitmesi nedeniyle sanığın adresinde bulunamadığı, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 16. maddesi uyarınca kendisi ile aynı konutta oturan eşi Fatime Gültekin'e 30.01.2012 tarihinde tebligat yapıldığının anlaşılması karşısında, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 06.08.2013 tarihinde hükmü temyiz eden sanığın temyiz isteminin ve koşulları bulunmayan eski hale getirme isteminin, aynı Kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

3-) Sanık M.. B.. hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen kararın, askerlik görevini yaptığı birlikte yetkili komutan Teoman Keleş isimli bir kişiye tebliğ edildiği, ancak tebligat evrakında tebliğ yapılan kişinin kıta kumandanı veya kurum amiri olup olmadığının belirtilmediği, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 14. maddesinin “astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır” şeklindeki hükmü ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 22. maddesinde yer alan “er ve erbaşlara yapılacak tebliğ, kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste yapılır.

Nöbetçi amiri veya subayı, tebliğ memurunun en yakın üste tebliğ yapmasını temin eder.” biçimindeki düzenlemesi karşısında, bu maddelere aykırı olarak yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c. bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan sanığın; aynı Yasanın 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca hüküm fıkralarından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak,