Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/36889 K.2017/2469

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürelerin karar başlığında gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1- Sanığın kapıları kilitli halde park halinde olan otomobili çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Müştekinin 01.12.2011 tarihli duruşmada “aracındaki müzik aletlerinin yaklaşık 1500 TL, araçtaki zararının da 500 TL olduğunu, zararının karşılandığını” belirtmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

3- Hırsızlık suçuna konu otomobilin çalındıktan sonra boş bir arazide kollukça terk edilmiş olarak bulunduğunda; direksiyon altı kablolarının kesilmiş, araç teybi ve ses sistemlerinin ve arka koltuğun yerinden sökülmek suretiyle alınmış olduğunun belirlendiği, ancak hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusu ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, bu suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,