Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/37047 K.2017/7085

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Sanığın, zilyetliği mağdurede olan suça konu cep telefonunu olay tarihinde ondan aldığında kuşku bulunmayan olayda, sanığın, paraya ihtiyacı olduğundan, kolluk görevlileri tarafından alınan 08/01/2013 tarihli ifadesinde mağdureye hediye olarak aldığını, Cumhuriyet savcısı ile sorgu hakimi tarafından alınan 09/01/2013 tarihli ifadelerinde mağdure ile birlikte aldıklarını, kovuşturma aşamasındaki hakim tarafından alınan 16/12/2013 tarihli ifadesinde mağdure ile ortak aldıklarını söylediği telefonu, mağdureden istediğini, mağdurenin kabul edip rızasıyla kendisine verdiğine yönelik savunmasının,

mağdure ve annesi katılan ...'un ifadeleriyle doğrulanmayıp katılan ... ve eşi tarafından Gaziantep ilinden alındığını söyledikleri telefonun sanık tarafından mağdureden alınmasından yaklaşık iki saat sonra, mağdure ve onun annesi katılan ...'un kolluk görevlilerine şikayette bulunmaları ve sonrasında mağdurenin aşamalarda sanığın suça konu telefonu rızasına aykırı olarak kendisinden aldığını, ısrarla geri istemesine rağmen telefonu vermeyip yanından uzaklaştığını ifade etmesine göre sanığa yüklenen 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun sübut bulduğu gözetilmeden,

dosya içeriğine uygun düşmeyen yetersiz gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,