Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/37139 K.2017/1959

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de,

hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının ve 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas,

2015/85 karar sayılı iptal kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi ve Bulanık Asliye Ceza Mahkemesinin 20/04/2006 tarih ve 2000/238 Esas, 2006/332 Karar sayılı kararının aynen infazına karar verilirken kararda gösterilmeyen kanun ve uygulama maddesinin '765 sayılı TCK'nın 95/2. maddesi olarak mahallinde ilavesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Bulanık Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/238 Esas, 2006/332 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş mahkumiyet bulunduğu gözetilerek, bu mahkumiyetlerden en ağırı olan 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen cezanın tekerrüre esas alınması gerektiği ve esasen müessir fiilden doğrudan hükmolunan adli para cezasının da kesin nitelikte olduğu gözetilmeden, müessir fiil suçu ile 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen adli para cezalarının içtima edilmesi sonucu verilen cezanın bütünüyle tekerrüre esas alınması,