Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/37393 K.2015/430

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetillip, 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu,

suça sürüklenen çocuğun muhkem mutfak pencere demirini alet kullanmak suretiyle sökerek içeriye girmek suretiyle gece vakti gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1. maddesinde belirtilen hırsızlık suçu yanında, aynı Kanun'un 116/4. maddesindeki konut dokunulmazlığını bozmak ve katılanın şikayetçi olması karşısında aynı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarını da oluşturacağı, 765 sayılı TCK'nın sırasıyla 493/1,

522 (pek fahiş değere ilişkin hükümler) maddeleri ile konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının zamanaşımına uğramış olması nedeniyle sadece 5237 sayılı TCK'nın sırasıyla 142/1-b, 143/1. maddelerinin uygulama yapılacağı gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun eyleminin uyduğu kabul edilen 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuç cezaların belirlenmesi,

bu şekilde bulunan sonuç cezaların karşılaştırılması ve sonuca göre lehe olan kanunların belirlenmesi gerekirken denetime olanak verecek şekilde bir nitelendirme ve uygulama yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,