KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/37412 E., 2015/1118 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ocak 2015
- Tebliğname No
- KD - 2013/146120
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Suça sürüklenen çocuk N.. Ç.. hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün müdafii tarafından temyizi üzerine, dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 19/11/2014 gün, 2014/18245 Esas, 2014/27427 Karar sayılı ilam ile hükmün onanmasına karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/12/2014 gün, 2013/146120 sayılı itirazı üzerine dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede; Aşağıda belirtilip açıklanan gerekçe ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE, dairemizin 19/11/2014 gün, 2014/18245, 2014/27427 sayılı ilamının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır” şeklinde düzenleme yapılmıştır.
Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde, diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır.
Bu itibarla; kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/37412, K. 2015/1118, 28 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama