Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/37450 K.2015/1229

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hakaret suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 125/1-3a maddesindeki seçenek yaptırımlardan hapis cezasının, sanığın mükerrir olması nedeniyle zorunlu olarak tercih edilmesi halinde, aynı Kanun'un 50/2. maddesi uyarınca bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın olay tarihinde Cumhuriyet Savcısı olan katılana hakaret ettiğinden bahisle, sanığın mahkûmiyetine karar verilmişse de; sanığın gerçekleştirdiği kabul edilen ve mahkemece hakaret oluşturduğu kabul edilen eylemlerinin nelerden ibaret olduğunun karar yerinde gösterilmeden, yetersiz ve yasal olmayan gerekçeyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi;

2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, adlî para cezasına hükmedilen sanık hakkındaki cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Müşteki M.. Ç..’in davaya katılmasına karar verildiği halde, gerekçeli karar başlığında katılan ibaresi yerine müşteki yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-b maddesine muhalefet edilmesi,