Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/37533 K.2017/2253

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın müştekiye ait arabayı düz kontak yaparak çaldığı iddia edilen olayda; müştekinin aracını kilitli olarak park ettiğine dair beyanı karşısında TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca uygulama yapılması gerekirken aynı Kanun'un 142/1-e maddesinden hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Daha ağır cezayı içeren Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/10/2005 tarih, 2005/828 esas 2005/886 karar sayılı, 03/07/2008 tarihinde kesinleşen kararı ile almış olduğu 2 yıl 13 ay 10 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2008 tarih, 2006/1234 esas, 2008/601 karar sayılı ve 04/07/2008 tarihinde kesinleşen1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası içeren kararının mükerrirliğe esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/10/2005 tarih, 2005/828 esas 2005/886 karar sayılı, 03/07/2008 tarihinde kesinleşen kararı ile almış olduğu 2 yıl 13 ay 10 gün hapis cezasının bulunduğu ilamın mükerrirliğe esas alınmasına, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,