Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/37586 K.2017/6202

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İddianamede, müştekinin yemek yemek için bulunduğu büfeden kalkarken masa üzerinde unuttuğu cep telefonunu, iş yeri yetkilisi olan tanık...'in durumu fark edip müştekiye iade edilmek üzere kasanın yanına bırakmasından sonra daha önce bahse konu büfede çalışan ve olay anında da büfede bulunan sanık ve hakkında yaş küçüklüğü sebebiyle ayrı soruşturma yürütülen...'ın bulunduğu yerden alarak ikinci el telefoncuya telefonun kilidini kırdırtmak amacıyla götürüp bıraktıklarının ve bu bırakılan telefoncuda suça konu cep telefonunun ele geçirildiğinin anlatılarak sanığın cezalandırılmasının istendiği olayda,

sanığın üzerine atılı suçun hırsızlık suçu olduğu gözetilmeden, suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülerek ve 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesine yanlış anlam verilerek, duruşma yapılmadan ve aynı Kanun'un 191, 147. maddeleri uyarınca sanığın sorgusu yapılmadan, delil takdiri yapılarak eksik kovuşturma ile sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK'nın 160/1. maddesinde düzenlenen ''kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf'' suçu olduğundan ve şikayet yokluğundan bahisle tensiple yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,