Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/37772 K.2017/6663

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih ve 2012/6-1431 E ve 2013/18 K sayılı kararı ile 2012/13-1444 E ve 2013/305 K sayılı kararında kabul edildiği üzere, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu nedenle mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınan ilam kararda gösterilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 07/06/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosya içeriğine, tutanaklar ile anlatımlara göre; sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair varsayıma dayalı suç isnadı dışında mahkumiyetlerine ilişkin kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu tartışılıp açıklanmadan, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanıkların mahkumiyetlerine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi nedeniyle sayın çoğunluğun mahkumiyet hükmünün onanmasına ilişkin görüşüne iştirak etmiyoruz.