Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/37795 K.2015/1053

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü hakkında 29/07/2008 tarihinde uyarlama yargılaması sonucu yoklukta verilen mahkumiyet kararının cezaevinde bulunan T..

O..'a 07/08/2008 tarihinde tebliğ edilerek temyiz edilmemesi nedeniyle hükmün 15/09/2008 tarihinde kesinleştiği, bilahare hükümlünün 20/07/2011 tarihli dilekçesine istinaden 27/07/2011 tarihli ek kararla temyiz istemi konusunda daha önce karar verilerek kesinleştiğinden bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, yine 13/11/2014 tarihli dilekçesine istinaden bu kez 18/11/2014 tarihli ek kararla aynı şekilde temyiz istemi konusunda daha önce karar verilerek kesinleştiğinden bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

hükümlünün en son verilen 18/11/2014 tarihli bu ek karara yönelik 20/11/2014 tarihli temyiz dilekçesi içeriğinden temyiz isteminin uyarlama yargılaması sonucu verilen 29/07/2008 tarihli hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; yokluğunda verilip usulüne uygun şekilde 07/08/2008 tarihinde tebliğ edilen kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra temyiz eden hükümlünün temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 28/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.