Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/37798 K.2015/1775

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, O yer Cumhuriyet savcısı, sanıklar Salim ve Yusuf'un temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir, Ancak;

a)Sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerde temel cezaların belirlenmesinde "alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle" denilmesine rağmen, temel cezaların alt sınırdan belirlenmesi nedeniyle hüküm fıkrası içerisinde çelişkilere yol açılması,

b)Sanıklar Murat, İsmail ve Yusuf hakkında hırsızlık suçundan, TCK'nın 142/1-b. maddesine göre 2 yıl olarak belirlenen temel cezadan TCK'nın 143 ve 62. maddelerine göre karar yerinde belirtilen oranlarda artırım ve indirim yapıldığında, sonuç ceza miktarının 1 yıl 11 ay 10 gün olması gerekirken, 1 yıl 11 ay olarak, sanık Salim hakkında hırsızlık suçundan, TCK'nın 142/1-b. maddesine göre 2 yıl olarak belirlenen temel cezadan TCK'nın 143, 39 ve 62. maddelerine göre karar yerinde belirtilen oranlarda artırım ve indirim yapıldığında, sonuç ceza miktarının 11 ay 20 gün olması gerekirken, 11 ay olarak belirtilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

c) Sanık Yusuf hakkında, yol tutuklaması nedeniyle tutuklu kaldığı sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,