KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/380 E., 2014/10995 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2014
- Tebliğname No
- 2 - 2013/220262
- Mahkemesi
- İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 26/04/2013
- Numarası
- 2012/952 (E) ve 2013/300 (K
- Suç
- Karşılıksız yararlanma
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- 05.07.2012 tarihinde 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde, “yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dahilindeki suçlar bakımından, kurum zararının ödenmesi halinde, suçun sanık veya sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi” olduğu değerlendirilip,
anılan Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca; öncelikle, sanığa elektrik hırsızlığı suçundan “doğan zararı giderdiği taktirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği” hususuna dair bildirimde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken ,eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
2- Kabule göre de; suç tutanağında, sanığın idareye kayıtlı olmayan sayaçtan elektrik kullandığının bildirilmesi ve bu şekilde kayıtsız ve mühürsüz sayaca kullanıcısı tarafından her zaman müdahale edilmesinin olanaklı bulunması karşısında, sanığın karşılıksız yararlanma kastının bulunup bulunmadığının belirlenmesi amacıyla, sayacın hangi tarihte takıldığı saptanıp, bilirkişi aracılığıyla sanığın konutunda kurulu güç ile sayaçtaki tüketim miktarının orantılı olup olmadığı belirlenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile beraat hükmü kurulması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/380, K. 2014/10995, 28 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama