Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/3824 K.2014/19547

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak: I-) Dosya içeriğinden sanığa yüklenen eylemin ilk bakışta suç oluşturmadığının anlaşılması halinde sanığa beraat kararı verilebilecekken, CMK’nın 193/2.maddesine yanlış anlam verilerek sanığın savunması alınmadan, kanıt takdir edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, II-) Kabule göre ;

Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan 22.11.2011 tarihli hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay'a gönderilen dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2012 tarihli yazısı ile 02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrasına göre işlem yapılmak üzere mahkemesine gönderilmesi üzerine, öncelikle katılan kurumun gerçek zararı bilirkişiye hesap ettirildikten sonra,

bilirkişi tarafından hesaplanacak kaçak kullanım bedelini ödemesi hususunda sanığa ihtar yapılıp makul bir süre verilerek sonucuna göre hakkında 6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, kurum zararının karşılanıp karşılanmadığının katılan kurumdan sorulmadan delil değerlendirilmesi yapılmak suretiyle, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,