KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/38281 E., 2017/2614 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mart 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ilhali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.06.2005 tarih ve 2005/2 Esas – 2005/149 Karar sayılı kararındaki mahkumiyetine konu suçu 18 yaşından küçükken işlemesi nedeniyle anılan hükmün 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının, ancak sanığın adli sicil kaydındaki Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.07.2008 tarih ve 2008/152 Esas – 2008/578 Karar sayılı mahkumiyet kararının tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak sanığın adli sicil kaydında bulunan Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.07.2008 tarih ve 2008/152 Esas – 2008/578 Karar sayılı ilamı nedeniyle, TCK'nın 58. maddesi uyarınca tayin olunan hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca mükerrir sanık hakkında cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/38281, K. 2017/2614, 6 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama