KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/38447 E., 2015/3745 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2015
- Tebliğname No
- 2 - 2013/20401
- Mahkemesi
- Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 28/11/2012
- Numarası
- 2011/654 (E) ve 2012/786 (K
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlâli
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
13.09.2011 tarihinde işlenen suçla ilgili olarak gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “13.09.201” şeklinde gösterilmiş olması, mahallinde düzeltilebilir bir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.
I-)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-)Mağdurun anlatımlarına göre 13.09.2011 günü 01:00 ile 08:15 saatleri aralığında belirlenemeyen bir zaman diliminde suçun işlendiği, suça sürüklenen çocuk R..
Ç..'nın işyerine gece vakti girdiğini belirtmesine rağmen fiili işlediği sırada saatin kaç olduğu konusunda kendisine herhangi bir soru sorulmadığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e. maddesi uyarınca gece vakti deyiminden güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresinin anlaşılması gerektiği gözetilerek, fiili işlediği sırada saatin kaç olduğu hususu suça sürüklenen çocuktan sorularak suçun işlendiği zaman diliminin kesin olarak tespit edilmesi,
sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu açıklanmadan, eksik incelemeye ve yetersiz gerekçeye dayanılarak TCK'nın 116/4 ve 143. maddelerinin uygulanması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/38447, K. 2015/3745, 25 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama