Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/38451 K.2015/823

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Mühür bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde

Mühür bozma suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddede, bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar, hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen (üçbin Türk Lirası dahil) üçbin Türk Lirasına kadar adli para cezasına mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık ve müdafiinin mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi (REDDİNE),

II- Karşılıksız yararlanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde “mahkumiyet” kararı verilmesi,