Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/38458 K.2015/3473

2. Ceza Dairesi 2014/38458 E. , 2015/3473 K.

"İçtihat Metni"Tebliğname No : 2 - 2012/293492 MAHKEMESİ : Karaburun Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 16/05/2012 NUMARASI : 2012/43 (E) ve 2012/89 (K) SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık İ.. B.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde; Yapılan duruşmaya toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2-Sanık S.. K.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese Kanun'un gösterdiği usullere uygun bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesinin gerektiği, aksi halde aynı Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılmasının mümkün olmadığı, sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği adresine gönderildiği, tebliğ edilemeden tebligat evrakının mahkemeye iade edildiği, bunun üzerine mahkemece daha önce Kanun'un gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmamış adresine aynı Kanun'un 35.maddesine göre yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu, sanığın öğrenme üzerine verdiği 28/03/2013 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Tekerrrüre esas alınan İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, 2007/216 olan esas numarasının hüküm fıkrasında 2007/4216 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Adli sicil kaydında birden fazla suçtan verilen hüküm bulunan sanık hakkında tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesinin 2. bendine göre, “tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz” biçimindeki düzenleme gözetilerek, hangi hükümlülüğünün tekerrüre esas alındığının kararda açıkça belirtilmesi gerekirken, iki ayrı hükümlülüğü tekerrüre esas alınarak hükümde karışıklığa yol açılması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında tekerrür uygulamasına ilişkin bölümden "... ve Balıkesir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/5 Esas, 2009/448 Karar" ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.