Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/3937 K.2015/5062

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, kendisine tebligat yapılacak kimse veya muhatap adına tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz ise, tebligat evrakı o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine imza mukabilinde teslim edilip muhatabın kapısına ihbarname yapıştırılması, durumun muhatabın komşusuna bildirilmesi gerektiği halde; sanık...e 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre, 26.04.2013 tarihinde yapılan gerekçeli karar tebliğinin, en yakın komşusuna haber verilmemesi nedeniyle usulsüz olduğundan öğrenme üzerine 01.07.2013 tarihinde hükmü temyiz eden sanık ...'in isteminin yasal süresinde olduğu belirlenerek, temyiz isteminin reddine ilişkin 12.07.2013 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede,

Sanık Çağrı'nın, kendisini yakalamak amacıyla tanık....'ın kovaladığı esnada suça konu ütüyü, sonrasında ise polislerin kendisini yakaladığı sırada suça konu diş macunlarının bulunduğu poşeti yere koyması biçimindeki eyleminde, rızaen iade olmadığı ve koşulları oluşmadığı halde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargılama giderinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,