Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/4082 K.2015/5628

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Olay tarihinde sanığın, temyize gelmeyen diğer sanıklarla birlikte askerlik yaptıkları Etimesgut 45. Bakım Merkez Destek Grup Emniyet ve Muhafaza Birlik Komutanlığı kantininden kapıyı zorlamak suretiyle açıp suça konu eşyaları çaldıktan sonra komutanlık içindeki işçi yemekhanesi arkasında bulunan ısı kanalına saklamaları şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, aynı Kanun'un 142/1-b. maddesi ile uygulama yapılması,

2- İddianame içeriğine göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği ve savunmasının alındığı sırada adli sicil kaydı da kendisine okunmadığı halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden belirtilen maddenin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

3- Kabule göre ise;

a- Mükerrirliğe esas alınan Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2012 gün ve 198 - 17 sayılı kararının suçun işlendiği 01/09/2010 tarihinden sonra ve 10/09/2012 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının ancak sanığın adli sicil kaydına göre Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2010 gün ve 706 – 123 sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Tekerrüre esas alınan kararda birinci kez tekerrür hükümleri uygulandığından, sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerektiği gözetilmeyerek mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,