Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/4163 K.2015/4855

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılanın düğün sırasında çantasını annesi Kadriye'ye bıraktıktan kısa bir süre sonra çalındığını fark ederek ihbarda bulunduğu, düğün yerinde tanımadığı çarşaflı iki bayan olduğunu ve onlardan şüphelendiğini söyleyerek kollukta kendisine gösterilen fotoğraflar arasından sanık H.D... ile hakkında dava açılmayan N.B..'ı teşhis ettiği, yapılan araştırma sonucu N.B..'ın suç tarihinde cezaevinde olduğunun anlaşıldığı,

katılan ve tanık Beşire'nin sanığı çarşaflı halde düğün yerinde gördüklerini ancak suça konu çantayı alırken veya taşırken görmediklerini beyan ettikleri anlaşılmakla, sanığın savunmalarında suçun işlendiği düğün yerine hiç gitmediğini beyan ederek suçlamayı kabul etmemesi karşısında, atılı hırsızlık suçunu işlediğine dair hukuka uygun, şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı halde sübut bulmayan suçtan sanığın beraati yerine, katılan ile tanığın sanığı düğün yerinde gördüklerine ilişkin teşhislerine dayanılarak yeterli olmayan gerekçe ile yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesindeki düzenlemenin, elde veya üstte taşınan eşyanın özel beceriyle çalınmasını öngördüğü, somut olayda tanık Kadriye'nin kolluk aşamasında katılanın bıraktığı çantayı yanına koyduğunu beyan etmesi karşısında, elde veya üstte taşınan eşyanın çalınması söz konusu olmadığı anlaşılmakla, düğünün yapıldığı yerin "konutun eklentisi" niteliğinde olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre "konutun eklentisi" niteliğinde olduğunun anlaşılması halinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyacağı, konut eklentisi olmayan yerde işlendiğinin anlaşılması halinde ise aynı Kanun'un 141/1 maddesine uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden aynı Kanun 142/2-b maddesi uyarınca uygulama yapılması,

b)28.02.2013 tarihli oturumda açıklanan kısa kararda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın sırasıyla 142/2-b ve 62. maddelerinin uygulanması sonucu 3 yıl hapis cezasına karar verildiği halde, gerekçeli kararda, kısa kararda maddi hata yapıldığı belirtilip düzeltme yapılarak 2 yıl 11 ay hapis cezasına karar verilmek suretiyle hüküm ile gerekçeli karar arasında çelişkiye neden olunması,